حکیم در بحر فکر اوفتاده بود*
گفتم:
برای چه؟
گفتم:
چه برای چه؟
گفتم:
برای چه آمدم دنیای مجازی؟
گفتم:
چون دنیای واقعیت بهت حال نمی داد
گفتم:
برای چه دیگر با اینترنت حال نمی کنم
گفتم:
لابد دنیای واقعیت داره بهت حال میده!!!
*
تا دل به مهرت داده ام
در بحر فکر افتاده ام
چون در نماز استاده ام
گویی به محراب اندری
+
نوشته شده در
87/09/02 ساعت 8:18 توسط کنفوسیوس حکیم
|
